ป้ายกำกับ: วิศวกรรม

การควบคุมการแสดงออกยีนของยีนตนเองจะช่วยรักษาได้

วงจรสังเคราะห์สังเคราะห์เป็นเทคโนโลยีเพื่อควบคุมการแสดงออกของยีนแล้วก็เซลล์โปรแกรมเพื่อปฏิบัติภารกิจที่อยากได้ ด้วยเหตุดังกล่าวการเพิ่มความสลับซับซ้อนของวงจรทางพันธุกรรมจะช่วยทำให้พวกเราสามารถควบคุมเซลล์ได้อย่างเที่ยงตรงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่ความสลับซับซ้อนของวงจรทางพันธุกรรมยังคงอยู่ในระดับที่ถือว่าต่ำ ด้วยเหตุว่าในระบบปฏิกิริยาการแพร่ไปทั่วๆไปโปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมีรวมทั้งสารเริ่มมีให้แยกกันแล้วก็ความสัมพันธ์ที่ไม่มีการเฉพาะเจาะจงของโปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมีกับผิวทำให้มีการเกิดการ crosstalk ที่ไม่ได้ตั้งใจระหว่างวงจรต่างๆ

นักค้นคว้าที่มหาวิทยาลัยโอซาก้านำในแผนการวิจัยร่วมกับมหาวิทยาลัยเมืองโตเกียวมหาวิทยาลัยเกียวโตรวมทั้งมหาวิทยาลัยวาเซดะสร้างตรรกะยีนที่เรียกว่า “ยีน nanochips” การใช้สาเหตุแบบผสมบน nanochips กลุ่มนี้ nanochips ที่มีอยู่ในตนเองสามารถเปิดรวมทั้งปิดยีนข้างในชิปตัวเดียวคุ้มครองป้องกันไม่ให้มีการ crosstalk ที่ไม่ตั้งใจ

นักค้นคว้าพบว่าการโต้ตอบของทุ่งนาโนชิปในเซลล์เทียมเป็นการสนองตอบด้านสภาพแวดล้อมการคำนวณข้อมูลรวมทั้งผลิตผลของสินค้าในระดับชิปเดียว ผลการวิเคาะห์ของพวกเขาถูกเผยแพร่ในท้องนาโนเทคโนโลยีธรรมชาติ

ท้องนาโนเทคโนโลยีดีเอ็นเอเป็นแนวทางที่นานัปการที่ใช้สำหรับในการสร้างส่วนประกอบที่ระบุเองแล้วก็เพื่อควบคุมแบบอย่างโมเลกุลที่ถูกต้องแม่นยำ นักค้นคว้าได้ใช้แผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้า (กว้าง 90 nm, 60 nm, สูง 2 nm) แล้วก็โปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมี RNA polymerase (RNAP ซึ่งเป็นโปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมีที่สังเคราะห์ RNA จากดีเอ็นเอ) แล้วก็ยีนหลายตัว

ความรู้ความเข้าใจสำหรับในการจัดวางต้นแบบทุ่งนาโนของทุ่งนาโนเทคโนโลยีดีเอ็นเอช่วยทำให้นักค้นคว้าสามารถวางแบบระดับการแสดงออกของยีนได้อย่างมีเหตุผลโดยการเปลี่ยนระยะระหว่างโมเลกุลระหว่างโปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมีกับยีนวัตถุประสงค์ซึ่งจะมีผลต่อความสามารถการชนและก็ปฏิกิริยาต่อๆไป

นักค้นคว้าได้รวมเซ็นเซอร์เพิ่มเติมอีก ตัวเซ็นเซอร์ซึ่งสามารถตรวจหาสัญญาณจำพวกใดก็ได้ควรจะมีข้อ จำกัด สำหรับในการวางแบบที่ต่ำที่สุด อย่างไรก็ดีกรรมวิธีทั่วๆไปได้รับผลพวงจากข้อ จำกัด หลายประการ (ได้แก่สิ่งของ) เนื่องมาจากในวงจรทางพันธุกรรมแบบเดิมเซ็นเซอร์เป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของผิวของโปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมี (ตัวอย่างเช่นดีเอ็นเอสำหรับการถอดเสียง) มองเป้าหมายเหตุสำหรับเนื้อหา

ตรงกันข้ามในการศึกษาวิจัยองค์ประกอบเซ็นเซอร์นี้เป็นอิสระจากปฏิกิริยาของโปรตีนที่ทำหน้าที่เร่งปฏิกิริยาเคมี เพราะฉะนั้นนักค้นคว้าสามารถใช้สิ่งของเซ็นเซอร์ใดๆก็ตามที่แปลงช่วงเวลาระหว่างโมเลกุลที่มีคุณภาพสำหรับในการรับทราบสัญญาณซึ่งช่วยทำให้สามารถสร้างเซ็นเซอร์ต่างๆที่จะตอบสนองต่อสัญญาที่ที่แตกต่าง (microRNAs, สารเคมีโปรตีนรวมทั้งแสงสว่าง) นอกจากนั้นโดยการรวมรวมทั้งการรวมเซ็นเซอร์สนองตอบต่อสัญญาที่ที่ไม่เหมือนกันนักค้นคว้าได้บรรลุผลสำเร็จสำหรับในการถ่ายรูปซ้ำของวงจรทางพันธุกรรม

สุดท้าย nanochip ช่วยทำให้นักค้นคว้าสามารถลดความสลับซับซ้อนสำหรับในการสร้างวงจรทางพันธุกรรมที่สนองตอบต่อเซลล์เทียมซึ่งเป็นหยดน้ำในน้ำมันและก็สามารถคำนวณค่า miRNA ได้โดยการประสมประสานชิพมุมฉากซึ่งเป็นการแผ่อำนาจของ วงจรทางพันธุกรรม

Hisashi Tadakuma บอกว่า “ต้นสายปลายเหตุทั้งสิ้นที่ต้องสำหรับปฏิกิริยาการถอดรหัสอยู่บน nanochip แบบบูรณาการนี้ด้วยเหตุนี้ความรู้สึกด้านสภาพแวดล้อมการคำนวณข้อมูลแล้วก็การสร้างสินค้าจะเสร็จบริบูรณ์ในระดับ single-chip ในอนาคตอันใกล้ nanochips ที่มีอิสรภาพจะมีคุณประโยชน์ การดูแลรักษาเซลล์ในสถานะสุขภาพโดยการควบคุมการแสดงออกทางพันธุกรรมและก็อวกาศชั่วครั้งคราวซึ่งจะรวมอุดมคติของคำว่า ‘การปกป้องที่เหมาะสมที่สุดเป็นการดูแลและรักษา’. “

Navigation